You are here

Becan

Becan to jeden z najważniejszych ośrodków Majów w rejonie Rio Bec. Położony jest na Jukatanie tuż przy autostradzie 186 między obecnymi miastami Campeche i Chetumal w stanie Campeche. Na obszarze około 25 hektarów. Teren jest w chronionym Rezerwatem Biosfery Calakmul. Niesamowite lasy tropikalne łączą suchą dżungle na północy z gęstą dżunglą deszczową w regionie Peten, Gwatemala. Rezerwat jest ostoją dla wielu zagrożonych gatunków zwierząt Meksyku. Można tu spotkać  pumę, jaguara, jak i dzikie indyki, tukany i papugi. Pierwsze ślady obecności ludzi w tym rejonie sięgają okresu przedklasycznego. Miasto zaczęło jednak zdobywać znaczącą pozycję dopiero we wczesnym okresie klasycznym (lata 250-600 n.e.), a szczyt rozwoju osiągnęło w latach 630-1000.

Polish

Becan otoczone było fosą, a do miasta prowadziło siedem mostów: trzy od strony północnej, dwa – od południowej, i po jednym – od zachodniej i wschodniej. Dzisiaj na teren strefy można się dostać od strony wschodniej. Na początku sądzono, że te 5 metrowej głębokości i 16 metrowej szerokości o obwodzie ok. 2 km fosy spełniały tylko role obronną,  jednak późniejsze badania i analizy terenu wykazały, że celem ich było również odprowadzenie wody deszczowej z terenu miasta. Fosa była ewidentnym dowodem widocznego podziału społecznego miasta tj. odizolowania się elity zamieszkałej w monumentalnych budowlach, od niższej klasy społecznej żyjącej na zewnątrz. Poza obszarem otoczonym fosą znajdowało się  wiele mniejszych budynków, które służyły jako mieszkania, stodoły, sanktuaria, tarasy rolne itp. Pod koniec okresu klasycznego Becan podupadło, liczba mieszkańców znacznie zmalała, aż wreszcie w XII wieku miasto zostało niemal całkowicie opuszczone, choć było sporadycznie zamieszkiwane aż do 1450 roku.

Strefa archeologiczna Becan obejmuje 3 główne grupy architektonicznych, wzniesione wokół rozległych placów w późnym okresie klasycznym. Badania wykazały, że konstrukcje te przykryły poprzednie, znacznie starsze, sięgające wczesnego okresu klasycznego. Becán posiada  ponad 680 budowli, z których tylko garstka została zbadana lub odrestaurowana. Ich styl architektoniczny nazywa Río Bec i jest typowe dla innych ruin w regionie. Łączy w sobie style regionie Peten, Gwatemali z Chenes od centrum Campeche. Bloki kamienne były cięte na wymiar, a następnie pokryte warstwą stiuku.Cechy stylu  Rio Bec to grube mury, wysokie bliźniacze wieże, fałszywe schody i świątynie, ściany z zaokrąglonymi narożnikami, szerokie wnętrze ławki, olbrzymie sztukaterie i maski wapienne nieznanych zwierząt oraz reprezentujące boga ziemi Itzamna. Niektóre piramidy połączone były ze sobą tzw. sklepieniem pozornym oraz ulicami zwanymi Pasillo.

Strefie składa się:

I.                   Plac A, zwany też Placem Wschodnim, przy którym wznoszą się Budowle I, II, III i IV;

·         Budowla I

Struktura o zaokrąglonych narożnikach, ma dwie boczne wieże o wysokości 15 metrów , na szczycie których znajdowały się 4 otwory mogące służyć do obserwacji astronomicznych. Spełniała funkcję rezydencjalną i zachowało się tutaj wiele komnat zarówno na dolnym, jak i na górnym poziomie. Była wielokrotnie modyfikowana w latach 300–1000 n.e. Ich fasady pokrywały kamienne mozaiki o formach geometrycznych, zatopione w murze krzyże oraz maski bóstw. Zachowały się też ławy i reliefy.

·         Budowla II i III

Tutaj znajdują się liczne pomieszczenia mieszkalne. Były one niegdyś bogato zdobione. Ich fasady pokrywały kamienne mozaiki o formach geometrycznych, zatopione w murze krzyże oraz maski bóstw. Zachowały się też ławy i reliefy.

·         Budowla IV

To kompleks świątyń i pałaców pochodzący z przełomu VII i VIII wieku. Schody centralne prowadzą na górny dziedziniec, a fasada budowli ozdobiona jest kamiennymi mozaikami z  zoomorficznymi maskami. W jej górnej części na południowej fasadzie zachowały się nietknięte płaskorzeźby.

 

II.                Plac B zwany Placem Centralnym otoczony Budowlami VIII, IX i X;

·         Budowla VIII

To potężna konstrukcja z trzema wejściami i wielkim maszkaronem na fasadzie. Górną część budowli zajmowało dziewięć pomieszczeń. Ponieważ nie miały one żadnej wentylacji i nie docierało do nich światło. Pomieszczenia te służyły władcy do odprawiania obrzędów i rytuałów  religijnych  wymagających  całkowitego odosobnienia, spokoju i skupienia.

Budowla IX

Był głównym sanktuarium Becan. Ma aż 32 metry wysokości. Frontowe schody prowadziły do umieszczonej na szczycie świątyni. Górna platforma, maszkarony i schody pojawiły się w późnym okresie klasycznym, przykrywając w ten sposób znacznie wcześniejszą konstrukcję. Archeolodzy znaleźli w Budowli IX komorę grobową z licznymi przedmiotami z muszli i obsydianu, a także ceramikę i figurkę antropomorficzną z drewna (co jest rzeczą bardzo rzadko spotykaną na ziemiach Majów, ze względu na nietrwałość tego materiału).

·         Budowla X

Dwupoziomowa świątynia z kompleksem rezydencyjnym z szerokimi schodami centralnymi zawierała 12 pomieszczeń. Na szczycie widoczna jest świątynia, której środkowe wejście, ozdobione maszkaronami, symbolizuje paszczę ziemskiego potwora. W tylnej części budowli zachowały się pozostałości dawnych komnat. W jej wnętrzu archeolodzy odkryli pozostałości dawnej rezydencji z wczesnego okresu klasycznego, ozdobionej wspaniałym stiukowym wizerunkiem postaci, otoczonej ziemskimi potworami i wężami z rozwartymi paszczami.

III.             Plac C zwany  Placem  Zachodnim  na którym, znajduje się boisko do gry w piłkę.

·         Juego de Pelota

W symbolice ludów Mezoameryki boisko oznaczało wszechświat, piłka była równoznaczna ze Słońcem lub Księżycem, zaś sama gra symbolizowała niepewność losu i przypadek decydujący o życiu lub śmierci.

·         Altar Circular

Okrągły ołtarz ofiarny wzniesiony w epoce post klasycznej w latach 1100 i 1200. Jest to ołtarz zbudowany dla celów religijnych i modlitewnych związany z Kukulcanem -Pierzastym Wężem.

 

Becan odkryto po raz pierwszy w 1934 roku, kiedy Karl Ruppert i John Denison z Instytutu Carnegie w Waszyngtonie wykonali pierwsze fotografie ruin i przygotowali mapę miasta. Oni również nadali nazwę temu miastu.  W latach 1969-73 pracowała tu ekspedycja naukowa z Uniwersytetu w Tulane, a w latach 1983-85 rozpoczął wykopaliska meksykański archeolog Román Piña Chan. Prace kontynuowali w późniejszym okresie Ricardo Bueno Cano i Luz Evelia Campaña.

 

Fosa i mury obronne

Fosa w Becan został wybudowana w późnym okresie pre-klasycznym pomiędzy 100 a 250r.n.e. Budowla jest jedyną fortyfikacją  otaczającą  miasto w świecie Majów. Mur obronny jest jednym z trzech które powstały podczas trwania cywilizacji Majów.

Copyrights by CC&RM